
تنوع گلها؛ کلید سلامت و بقای زنبورهای عسل
من اخیراً درباره تحقیقات جدیدی نوشتم که نشان میداد چگونه زنبورهای عسل همنوعان خود را به سوی نواحی مختلف گلدار هدایت میکنند . زنبورهای عسل میتوانند با رژیم غذایی نسبتاً یکنواختی زنده بمانند. برخی گونههای زنبور حتی هزاران سال است که فقط از گرده و شهد یک گونه گیاهی تغذیه میکنند. این زنبورهای تکگلخوار اولیگولکت (Oligolect) جهانی از گلها را نادیده میگیرند و تنها به یک گونه گیاهی خاص وابستهاند که باید زمان و مکان آن را دقیق رعایت کنند.
این زندگی سختی است و چنین گونههای نادری، گاها بسیار زیبا هستند. یکی از ویژگیهای جذاب زنبورهای عسل این است که میتوانند از هزاران گونه گیاهی منابع غذایی جمعآوری کنند و همچنان سالم بمانند. البته همه گردهها و شهدها به یک اندازه مفید نیستند، و زنبورها و زنبورداران تلاش میکنند تا جستجوگران را به بهترین گلهای موجود هدایت کنند. شواهد محکمی نیز وجود دارد که نشان میدهد تنوع منابع گلدار برای زنبورها اهمیت زیادی دارد. مطالعات اخیر نشان میدهند که تنوع گرده تا چه حد میتواند مهم باشد.
در اوایل بهار اولین غذای تازهای که بسیاری از زنبورها به وفور میبینند، از گلهای بادام میآید. گروهی از محققان اخیراً مقالهای درباره فواید گلهای بادام برای سلامت زنبورهای عسل منتشر کردند. مدتهاست که میدانیم بادام غذای کاملی برای زنبورها فراهم میکند. وابستگی متقابل صنعت بادام و زنبورداری امر خوشایندی است. این مطالعه طی چهار سال رشد کلنیهای زنبور عسل را هنگام گردهافشانی بادام بررسی کرد. در طول دو ماه که کلنیها در نزدیکی باغهای بادام بودند، جمعیت آنها بهطور متوسط ۳۰٪ در این چهار سال افزایش یافت (در سه سال این افزایش قابلتوجه بود).
همچنین مساحت تخمریزی و ذخایر گرده در فصل گردهافشانی بادام افزایش یافت، درحالیکه ذخایر عسل کاهش پیدا کرد. رشد کلنیها زمانی که زنبورها در باغهای بادامی با گیاهان گلدار (کاشت پوشش) بین ردیفهای درختان قرار داشتند، بهطور چشمگیری بیشتر بود. بهطور خاص، کاشت مخلوط خردل بین ردیفهای بادام در یک سال به افزایش ۳۲٪ در جمعیت زنبورهای کارگر منجر شد و در سال دوم افزایش اندک اما غیرمعناداری داشت. این افزایش در تعداد زنبورهای کارگر در طول سال تقویت شد، بهطوریکه در هر دو سال، تعداد قابهای زنبور در کلنیهایی که از مخلوط خردل بهرهمند شده بودند، ماهها بعد بهطور قابلتوجهی بیشتر بود.
شاید دوست داشته باشید مقاله ” نقش زنبوردار در پیشگیری از گرسنگی کلنی ” را ملاحظه کنید 🌷

تحقیق موضوع تنوع گیاهی ادامه داشته و دههها تحقیق را که نشان میدهد کاشت شبدر و دیگر حبوبات غیربومی چگونه میتواند سلامت زنبورهای عسل را بهبود ببخشد نیز بررسی شد. این مطالعه بر مراتع استرالیا متمرکز بود، اما بسیاری از گیاهان توصیهشده و مطالعات بررسیشده در آمریکای شمالی نیز یافت میشوند. آنها با دقت ترجیحات محیطی، زمان گلدهی، و رفتار جمعآوری زنبورها را توصیف کردند تا نشان دهند کدام گونهها برای کاشت مناسبترند و چه زمانی باید کاشته شوند. نتیجه این است که کاشتهای برنامهریزیشده بهویژه در محیطهای تخریبشده یا برای کاهش تأثیرات استرسهای اقلیمی میتوانند جمعیت زنبورهای عسل را تقویت کنند،
محققین در چند کشور اروپایی تأثیر نوع گل، اقلیم، و استفاده از زمین را بر سلامت زنبورها مدلسازی کردند .آنها بهطور خاص ذخایر گرده زنبورها را برای بیش از ۴۰۰ نوع گرده در زیستگاههای متنوع بررسی کردند. این مطالعه نشان داد که مناطق با تنوع گیاهی بالا چگونه بر سلامت زنبورها تأثیر میگذارند و چگونه این تنوع، علاوه بر تفاوتهای دیگر بین مکانها و مناطق، بر زنبورها اثر میگذارد. در دادههای آنها، تنوع گرده در بهار و پاییز در مناطق کشاورزی فراوان بود. این تنوع نه به دلیل محصولات کشاورزی متنوع، بلکه به دلیل وجود گیاهان طبیعی و حتی بیشتر از مناطق نیمهطبیعی با کشاورزی کمبین محصولات در این مناطق بود.
این گردههای متنوع پیشبینی میکردند که بقای زمستانی زنبورها سه برابر شود، که فایدهای چشمگیر است. این مطالعه بهطور منحصربهفرد نشان داد که زمانبندی خاص گردههای متنوع (بهار و پاییز، نه تابستان) و تأثیر آن در اکوسیستمهای مختلف چگونه است. جالب خواهد بود که کشف کنیم چه چیزی در گردههای متنوع جمعآوریشده باعث میشود زنبورها برای زمستان ایمنتر شوند. تا آن زمان، امیدواریم زنبورهای شما بتوانند امسال، بهویژه با گذر از تابستان به پاییز، از طیف وسیعی از گیاهان بهرهمند شوند.

از همراهی شما سپاسگزاریم و امیدواریم مطالعه این مقاله برایتان سودمند بوده باشد. اگر در خصوص این مقاله تجربه یا نظر خاصی دارید لطفا جهت بهره برداری دیگران آنرا در قسمت دیدگاه ها به اشتراک بگذارید.
ترجمه این مقاله توسط مرکز تخصصی زنبورداری و پرورش ملکه ارجان صورت گرفته است.


دسترسی سریع به آخرین مقالات مرتبط :

